Gleđileg jól allir saman!
Vinir, kunningjar og ađrir vandamenn. Jólakveđja frá okkur er hér ađ neđan.... NánarAldrei of varlega fariđ!
Ţađ var haft á orđi hér um áriđ ađ ég vćri svo svalur ađ ef einhver vćri svalari myndi hann frjósa...... NánarEnn af Samóamanninum.
Sérhver papalangi hefur vinnu. Það er erfitt að útskýra hvað þetta merkir. Þetta er nokkuð sem flestir ættu að hafa mikla löngun til að hafa en flestir kæra sig þó lítið um. Að hafa vinnu merkir: að gera alltaf það sama. Að gera eitthvað svo oft að maður getur gert það með lokuð augun og án allrar áreynslu.
Papalangi = hvíti maðurinn
Ađstođ viđ unga dömu
Ţađ getur veriđ varhugavert ađ ađstođa ungar konur í vegkanti í rigningu í blautum fötum...... NánarHversu gott er ađ vera ég
Það fer ekki á milli mála að nú eru miklar sviptingar í fjármála-, fyrirtækja-, starfs- og milliríkjaumhverfi. Bankar hverfa af yfirborðinu hver eftir annan eins og það sé ekkert sjálfsagðara. Gengi krónunnar okkar er í einhverskonar rússibanareið sem hefur reyndar meira farið niður en upp. Fyrirtæki standa höllum fæti og "vina"ríki eru farin að hóta hvert öðru.
En gleymum því ekki að í svona sviptingum eru ALLTAF tækifæri! Munum það t.d. að margir efnuðust vel á einkavæðingu bankanna á sínum tíma. Hvernig væri að taka þátt í því þegar þeir verða einkavæddir aftur.... Lífið er yndislegt.
Nú er gagnslaust að velta vöngum yfir því sem þú ekki hefur.
Hugsaðu heldur um hvað gera má úr því sem fyrir hendi er.
( ERNEST HEMINGWAY )
Enn af Samóamanninum
Kannski aðeins fyrst um Davíð. Eftir viðtal við hann í Kastljósinu í kvöld og þær breytingar sem orðið hafa í efnahagslífinu frá síðustu færslu frá mér tel ég að ég hafi farið full frjálslega með hans aðild að Glitnis-mánudags-málinu. Ég hef allavega engan áhuga á því að börnin mín og barnabörnin mín séu veðsett í topp af mönnum sem kunnu sér ekkert hóf í græðgi. Umhyggja mín og samúð liggur hjá börnunum mínum en ekki ofurkapitalistum sem lifa í sýndarveruleika. Davíð er besta skinn.
Að Samómanninum, hér lýsir hann því hvernig honum finnst að hvílast í húsum hvíta mannsin í Evrópu:
"Aldrei tókst mér að finna kofa í Evrópu þar sem ég gæti komið mér þægilega fyrir á teppinu, þar sem ekkert olli limum mínum óþægindum þegar ég teygði úr mér. Allir hlutir skutu eldingum eða æptu hástöfum með munni lita sinna svo að ég gat ekki lokað augunum. Aldrei gat ég fundið sannan frið og oft langaði mig heim í kofann minn á Samóa þar sem engir hlutir eru aðrir en teppin mín og svefnvöndullinn þar sem ekki kemur yfir mig annað en mild hafgolan."
Á vel við að enda með þessum orðum hans:
"Því sannari Evróðubúi sem maður er, þeim mun fleiri hluti þarf maður að eiga."
Höfuđborg bankanna í Ţýskalandi, Frankfurt.
Það vildi þannig til að ég flaug út til Frankfurt snemma á mánudagsmorgun. Í þessari borg er höfuðvígi margra þýskra banka. Það fyrsta sem maður frétti við lendinguna var það að Glitnir væri farinn á hausinn. Kom reyndar síðar í ljós að það var kannski aðeins orðum aukið en allavega hafði Davíð farið óvarlega með almannafé til þess að klekkja á þeim sem hann hafði staðið lengi í illdeilum við í viðskiptalífinu. Maður hugsaði því þegar maður leit yfir alla bankana hér í Frankfurt, nú er kannski kominn tími á það að skipta um banka og færa viðskiptin hingað!Hugsum minna
Nálægt miðju Kyrrahafsins sunnan miðbaugs er eyjaklasi sem nefnist Samóaeyjar. Eyjaskeggjar eru Pólýnesar og aðeins um 170.000 talsins. Í bókinni "Papalangi" er sagt frá því hverning maður frá þessum eyjum upplifir ferð til Evrópu. Margt í þessari bók er stórkostlegt og vekur upp spurningar. Erum við (hvíti maðurinn) á réttri leið...? Hvort er betra að vera glaður, mettur, áhyggjulaus og hamingjusamur eða argur, áhyggjurnar að sliga mann og óhamingjusamur? Í fyrra tilvikinu hefurðu nógan tíma og ekkert stress en í því síðara er sífellt tímaleysi og stress.
Hér kemur smá kafli úr bókinni, þarna er Samóamaðurinn að segja skoðun sína á hugsun/menntun:
Hugsun er talin gera höfuðið mikið og háleitt. Ef einhver hugsar mikið og hratt er sagt í Evrópu að hann sé ”mikill hugsuður”. Í stað þess að hafa samúð með þessum miklu hugsuðum er þeim sýnd alveg sérstök virðing.
... en raunar er sá vitri auðvitað hinn sem ekki hugsar sérlega mikið og kann sjálfur að rata.
Á sama hátt eru höfuð barnanna troðin út af hugsunum, eins mörgum og þar komast fyrir. Þau eru neydd til að naga í sig vissan skammt af hugsanateppum. Aðeins þau heilbrigðustu hrinda hugsununum frá sér eða láta þær smjúga gegnum anda sinn eins og net. En flestir ofhlaða höfuðið með hugsunum svo mjög að þar er ekkert pláss lengur og ekkert ljós nær þangað framar með geisla sína. Þetta er nefnt að ”mennta sálina”, ástand sem hefur hlotið almenna útbreiðslu.
Það eina sem gæti orðið öllum þessum hugsunarsjúku mönnum til heilsubótar er gleymska, að kasta frá sér hugsununum.
Hugsanateppi eru bækur. Lækningin í síðustu málsgreininni er stórkostleg!
